παρά ...μύθοι

παρά ...μύθοι

Κυλάει αργά αυτό το παραμύθι

δίχως ρηγάδες δίχως λυγμούς

κυλάει αργά αυτό το παραμύθι

χωρίς εντάσεις χωρίς ρυθμούς

 --------------------------------------------------------

κυλάει αργά αυτό το παραμύθι

σαν κάποιος θέλει να μας αποκοιμίσει

κυλάει αργά κι από θανάτους βρίθει

κι ούτε στο τέλος θα τους αποτιμήσει

 --------------------------------------------------------

δεν έχει δράκο, ούτε και πρίγκιπα

καμιά νεράιδα φωτερή να μας πλανέψει

δεν έχει φίλτρα μαγικά, νερά αθάνατα

κανέναν πεθαμένο ν’ αντρειέψει

 --------------------------------------------------------

κυλάει αργά, αργά σαν το ποτάμι

που έχει χάσει πλέον την ορμή

κι όσοι το ακούμε αφόρητη πλήξη

μας έχει βαρύνει μες την ψυχή

(Ηράκλειο 1998)

Μέρες …γιορτής

Μέρες …γιορτής

Σβήνουν αργά καπνίζοντας οι μέρες

Η γιορτή μου πια τελειώνει

Οι εμμονές μου κυνηγάνε σαν εταίρες

Έναν πελάτη να πληρώνει

--------------------------------------------------------

Πάψαν τα λόγια ένα – ένα

Η σιωπή απλώνει

Μα ν’ αγκαλιάσει, σώμα πια κανένα

Σ’ αυτή την άδεια γη δεν ανταμώνει

--------------------------------------------------------

Τα βήματα μου πλέον ορισμένα

Σε ράγες πάνω σαν καμιόνι

Μακριά θε να ξεφύγω απελπισμένα

Μα με κρατά σφιχτά η αγχόνη

-----------------------------------------------------

Σκέψεις και σχέδια απατημένα

Κι εκεί απάνω σιγολιώνει

Απ’ εκδοχή απελπισίας ιδωμένα

Κρότος βουβός που με παγώνει

(Δεκέμβρης 1999, στ’ Ανώγεια)